Woordje van ….

Woordje van Pascal

NOG VANDAAG ZAL JE MET MIJ IN HET PARADIJS ZIJN!

Ze heeft haar man lange tijd verpleegd. ‘Natuurlijk doe je dat. Je weet
echter niet waar je aan begint. Het heeft meer dan tien jaar geduurd’.
Op een dag in april, net voor Pasen, is hij gestorven. Het was een
bevrijding. ‘Ik weet nog goed toen ik uit het ziekenhuis kwam in de vroege
ochtend: vogels die fluiten, het frisse jonge groen, de lente, de nieuwe
dag. In mij komt de zin naar boven “Nog vandaag zal je met mij in het
paradijs zijn”. Ik weet niet waar die zin plotseling vandaan kwam. Zo maar.
Die zin uit het evangelie is bij mij gebleven (Lucas 23:42-43). Hij slaat op Jan. Ik weet wel dat Jezus het op het kruis tegen de berouwvolle
misdadiger heeft gezegd. Ik heb die zin maar geleend.’

Het verhaal gaat verder… De zin komt te staan op de rouwbrief, op het
gedachteniskaartje. Anderen valt het op, en spreken haar erop aan.
Het verhaal groeit en zo’n enkele zin uit het Lijdensverhaal van Jezus wordt een vertrouwensvolle ervaring die ook op heel andere momenten steun
geeft en richting aan ons denken en voelen.

Maar wat is dat paradijs? Wat is bij Hem zijn? Toen ik dit verhaal las, bleef die vraag bij me haken. Tijdens een wandeling met Milo, onze hond,
mijmerde ik over het paradijs. Is dat niet de andere kant van de laatste
grens waar we allemaal mee te maken krijgen? In dit leven lopen we
dagelijks tegen grenzen aan. We zijn begrensd in onze mogelijkheden,
begrensd in ons delen, in ons liefhebben,… om er slechts een paar te
noemen. Die beperkingen (de Bijbel noemt dit zonde) zijn een realiteit die
we onder ogen moeten zien. En er zijn nog meer grenzen die ons leven
bepalen. Het ongeluk komt op ons pad. De tand des tijds brengt
ingrijpende veranderingen bij ons teweeg. En dan is er die absolute grens,
de meest drastische: de dood. Einde verhaal: aan ons leven, aan alles wat
we hebben opgebouwd, aan onze dierbare relaties… Ja, ons leven is niet
eeuwig. Vroeg of laat zullen we allemaal sterven… ook Jezus deed dat.
Maar in Jezus Christus, de opgestane Heer, worden we tot nieuw leven
gewekt!

En is dat niet het paradijs: een definitief einde aan de grenzen. Een nieuw
leven waar de liefde grenzeloos is. Het paradijs is onmetelijk in zijn
grootsheid. De grootsheid die we alleen bij God kunnen vinden. Dankzij
Gods ‘ 4G mobiele netwerk’ heb je altijd en overal verbinding met Hem en
met elkaar. De 4 G’s staan voor: onmetelijke Goedheid, nooit aflatende
Gezondheid, eeuwig Geluk en een onuitputtelijke Genade. Dat is het
paradijs, de plaats van Gods alomvattende liefde. Daar zullen we voorgoed
met Hem en met elkaar in een mooie en duurzame verbinding samen
leven.

Moeten we dan maar wachten tot dat moment, tot we de ultieme grens
zijn overgestoken?
Nee, het paradijs gaat niet enkel over het hiernamaals. Het gaat ook over
het hier en nu. Het ‘echte’ leven begint niet pas aan de overzijde. Je wordt door God uitgenodigd om vandaag vanuit die belofte van eeuwig leven,
vanuit die goedheid en genade te leven. Vanuit dat Gods geschenk kunnen
we hier al bouwen aan Zijn koninkrijk. Een rijk waar we de liefde Gods
ontvangen en delen, waar we elkaar tot geluk zijn. Het voorportaal van het
hemels paradijs.

Dat is het Paasevangelie: ‘Dood noch leven, machten noch krachten,
hoogten noch diepten, zal ons kunnen scheiden van de liefde van God, die
Hij ons gegeven heeft in Jezus Christus, onze Heer.’ (Romeinen 8:38-39)

Gezegende en vreugdevolle Paasdagen, met broederlijke groeten, Pascal

DutchEnglishFrenchGerman